Victim Card Drama

Victim Card Drama എന്നത് യഥാർത്ഥ വേദനയെക്കാൾ അതിനെ നാടകീയമായി അവതരിപ്പിച്ച് സഹാനുഭൂതി, സംരക്ഷണം, അല്ലെങ്കിൽ നിയന്ത്രണം നേടാനുള്ള ഒരു മനോഭാവമാണ്. സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകൾ ചരിത്രപരമായി അനീതികൾക്കും വിവേചനങ്ങൾക്കും ഇരയായിട്ടുള്ളത് ഒരു സത്യമാണ്. എന്നാൽ അതേ സമയം, ചില സ്ത്രീകളിൽ യഥാർത്ഥ പീഡനബോധം മാറി, “എനിക്ക് കഷ്ടമാണ്” എന്ന അവകാശവാദം ഒരു സ്ഥിരം തിരിച്ചറിയലായി മാറുന്നതും കാണാം. അങ്ങനെ വേദന ഒരു അവസ്ഥയായിരിക്കേണ്ടിടത്ത്, അത് ഒരു ആയുധമായി മാറുന്നു. ഈ പ്രവണതയെ കുറ്റപ്പെടുത്തലായി കാണാതെ, ഒരു സാമൂഹിക–മാനസിക രൂപീകരണമെന്ന നിലയിലാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്.

സ്ത്രീകളിൽ Victim Card Drama കൂടുതലായി പ്രകടമാകുന്നതിനുള്ള ഒരു പ്രധാന കാരണം, “സ്ത്രീ ദുർബലമാണ്” എന്ന സന്ദേശം ചെറുപ്പം മുതൽ തന്നെ സമൂഹം അവരിൽ നട്ടുവളർത്തുന്നതാണ്. കരയുന്ന സ്ത്രീയെ സംരക്ഷിക്കണം, വികാരപ്രകടനം സ്വാഭാവികമാണ്, അവൾക്ക് സഹിക്കാനാവില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള ആശയങ്ങൾ സ്ത്രീകളെ അസഹായതയുമായി തിരിച്ചറിയാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ശക്തി തുറന്ന രീതിയിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഒരു സാമൂഹിക സാഹചര്യത്തിൽ, കണ്ണീരും വികാരനാടകങ്ങളും നിയന്ത്രണത്തിന്റെ ഉപാധികളായി മാറുന്നു.

Victim Card Drama പലപ്പോഴും ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനുള്ള എളുപ്പവഴിയുമാണ്. സ്വന്തം തെറ്റുകളെയോ തീരുമാനങ്ങളെയോ നേരിടുന്നതിനുപകരം, സാഹചര്യങ്ങളെയും മറ്റുള്ളവരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു മനോഭാവം രൂപപ്പെടുന്നു. “എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാവും?”, “എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യാമോ?” എന്ന തരത്തിലുള്ള വാചകങ്ങൾ, സഹാനുഭൂതി മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരിൽ കുറ്റബോധവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ പ്രശ്നപരിഹാരമല്ല, ശ്രദ്ധ നേടലാണ് പ്രധാന ലക്ഷ്യമായി മാറുന്നത്.

ബന്ധങ്ങളിലാണ് Victim Card Drama ഏറ്റവും കൂടുതൽ നാശം വിതയ്ക്കുന്നത്. പങ്കാളിയെ മാനസികമായി ക്ഷീണിപ്പിക്കുകയും, സ്ഥിരമായ കുറ്റബോധത്തിൽ ആക്കി നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ദീർഘകാലത്തിൽ അകലം സൃഷ്ടിക്കും. യഥാർത്ഥ വേദന അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ സാധാരണയായി ശാന്തമായും ആഴമുള്ള രീതിയിലും സഹായം തേടുകയും, മുന്നോട്ട് പോകാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ Victim Drama ചെയ്യുന്നവരിൽ ഒരേ കഥ ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും, മാറ്റത്തെ ഭയപ്പെടുകയും, “പീഡിത” എന്ന തിരിച്ചറിയലിൽ തന്നെ സുരക്ഷ കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്യും.

ഇതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ദോഷം സ്ത്രീകൾക്കുതന്നെയാണ്. Victim Card ആവർത്തിച്ച് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, സ്ത്രീശക്തി ദുർബലമാക്കപ്പെടുന്നു, യഥാർത്ഥ പീഡിതരുടെ വേദന വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെടുന്നു, ഒടുവിൽ സ്ത്രീയുടെ വ്യക്തിപരമായ വളർച്ച തന്നെ തടയപ്പെടുന്നു. യഥാർത്ഥ ശക്തി എന്നത് എല്ലായ്പ്പോഴും പീഡിതയായി നിൽക്കുന്നതിലല്ല, വേദനയെ അംഗീകരിച്ച് അതിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാനുള്ള ധൈര്യത്തിലാണ്. വേദന മനുഷ്യസ്വഭാവമാണ്, പക്ഷേ വേദനയെ ജീവിതശൈലിയാക്കുന്നത് ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.

Victim ആകുന്നത് ഒരു അനുഭവമാണ്. Victim Card Drama ഒരു ശീലമാണ്. സ്ത്രീകൾക്ക് വേണ്ടത് കൂടുതൽ സഹാനുഭൂതി നേടാനുള്ള നാടകമല്ല, മറിച്ച് സ്വയംശക്തി തിരിച്ചറിയാനുള്ള സത്യസന്ധതയാണ്.

    ഡോ.പൗസ് പൗലോസ് 

(അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ)