യേശുവിൻ്റെ രഹസ്യ ജീവിതം (12 to 18)

യോഗ, ആയുർവേദം തുടങ്ങിയ ഭാരതീയ ശാസ്ത്രങ്ങളോടുള്ള പാശ്ചാത്യരുടെ ആദരവിൽ നിന്നാണ് യേശു ഇന്ത്യയിലായിരുന്നു എന്ന അവകാശവാദങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. യേശുവിന്റെ 12 വയസ്സിനും 30 വയസ്സിനും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിളിൽ പരാമർശങ്ങളില്ല. ഈ 18 വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിലും ടിബറ്റിലുമായി വന്ന് യോഗയും മറ്റ് ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു എന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നു.

1894-ൽ നിക്കോളാസ് നൊട്ടോവിച്ച് (Nicolas Notovitch) എന്ന റഷ്യൻ സഞ്ചാരിയെഴുതിയ ഒരു പുസ്തകത്തിലാണ് ഈ വാദം ആദ്യമായി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടത്. 'ഇസ്സ' (Issa) എന്ന പേരിൽ യേശു ലഡാക്കിലെ ഹെമിസ് ആശ്രമത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം അവകാശപ്പെട്ടു. എന്നാൽ പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനായ മാക്സ് മുള്ളറും (Max Müller) ജെ. ആർക്കിബാൾഡ് ഡഗ്ലസും നേരിട്ട് നടത്തിയ അന്വേഷണത്തിൽ ഇതൊരു കെട്ടുകഥയാണെന്ന് (Hoax) തെളിയിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് നൊട്ടോവിച്ച് തന്നെ തന്റെ വാദങ്ങൾ വ്യാജമാണെന്ന് സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. യേശുവിന്റെ പഠിപ്പിക്കലുകളും ഇന്ത്യയിലെ തത്ത്വചിന്തകളും തമ്മിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്.

ഈയടുത്ത് വാർത്തകളിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു വിഷയമാണിത്. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ശവക്കച്ചയെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന 'ശ്രൗഡ് ഓഫ് ടൂറിൻ' (Shroud of Turin) സംബന്ധിച്ചുള്ള പുതിയ പഠനങ്ങളെക്കുറിച്ചും, യേശു ഇന്ത്യയിലായിരുന്നു എന്ന അവകാശവാദങ്ങളെക്കുറിച്ചും നമുക്ക് വസ്തുതാപരമായി പരിശോധിക്കാം. ഈ ശവക്കച്ചയിലെ പൊടിയും നാരുകളും ഉപയോഗിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞർ (പ്രത്യേകിച്ച് ഇറ്റലിയിലെ പാദുവ സർവ്വകലാശാലയിലെ ഗവേഷകർ) അടുത്തിടെ ഒരു ഡിഎൻഎ പരിശോധന നടത്തിയിരുന്നു. അതിൽ ഏകദേശം 38-40% ഇന്ത്യൻ ഡിഎൻഎ സാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തി എന്നത് സത്യമാണ്. എന്നാൽ ഇതിനർത്ഥം യേശു ഒരു ഇന്ത്യക്കാരൻ ആയിരുന്നു എന്നല്ല. ഈ ഡിഎൻഎ യേശുവിന്റെതാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരിടത്തും അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. ഇതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്, ഈ ശവക്കച്ച നിർമ്മിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച നാരുകൾ (Flax) പുരാതന ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ളതാകാം എന്നാണ്.

ഇന്ത്യൻ സസ്യങ്ങളുടെ ഡിഎൻഎയും അതിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അന്നത്തെ കാലത്ത് സിന്ധുനദീതടത്തിൽ നിന്നും മറ്റും ഉന്നത നിലവാരമുള്ള തുണിത്തരങ്ങൾ പശ്ചിമേഷ്യയിലേക്കും റോമിലേക്കും വ്യാപാരം ചെയ്തിരുന്നു. ആ തുണിത്തരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചതുകൊണ്ടാകാം ഇന്ത്യക്കാരായ മനുഷ്യരുടെയും സസ്യങ്ങളുടെയും ഡിഎൻഎ അതിൽ കാണപ്പെട്ടത്. കൂടാതെ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഈ തുണി കൈകാര്യം ചെയ്ത പലരുടെയും ഡിഎൻഎ അതിൽ കലർന്നിട്ടുണ്ട്.

യേശുക്രിസ്തു ഇന്ത്യക്കാരനായിരുന്നു എന്നതിന് യാതൊരുവിധ ചരിത്രപരമോ പുരാവസ്തുപരമോ ആയ തെളിവുകളുമില്ല. യേശു ജനിച്ചതും ജീവിച്ചതും ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലെവന്റ് പ്രദേശത്താണ് (ഇന്നത്തെ ഇസ്രായേൽ/പാലസ്തീൻ പ്രദേശം). ഈ പുതിയ ഡിഎൻഎ പഠനങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചാണ് യേശു ഇന്ത്യക്കാരനാണ് എന്ന തരത്തിലുള്ള തെറ്റായ വാർത്തകൾ ചിലർ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്. 

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനവും ബാല്യകാലവും ബൈബിളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, 12 വയസ്സിനും 30 വയസ്സിനും ഇടയിലുള്ള കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയ നിയമത്തിൽ യാതൊരു വിവരവുമില്ല. 12-ാമത്തെ വയസ്സിൽ ജറുസലേം ദേവാലയത്തിൽ വെച്ചുണ്ടായ സംഭവത്തിനുശേഷം, യേശു വീണ്ടും ബൈബിളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ഏകദേശം 30-ാമത്തെ വയസ്സിൽ സ്നാപക യോഹന്നാനിൽ നിന്ന് സ്നാനം സ്വീകരിക്കുന്ന സമയത്താണ്. ഈ 18 വർഷക്കാലത്തെ ചരിത്രകാരന്മാർ 'യേശുവിന്റെ അജ്ഞാത വർഷങ്ങൾ' (The Unknown Years of Jesus) അല്ലെങ്കിൽ 'നഷ്ടപ്പെട്ട വർഷങ്ങൾ' (The Lost Years) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ലഭ്യമായ ചരിത്രരേഖകളുടെയും ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിഗമനങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളും വിവിധ സിദ്ധാന്തങ്ങളും പലതരത്തിലാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത്.

ചരിത്രപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, മിക്ക ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും ബൈബിൾ പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ഉറച്ച വിശ്വാസം ഈ കാലയളവിൽ യേശു ഗലീലിയിലെ നസ്രത്തിൽ (Nazareth) തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ്. ബൈബിളിൽ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ യേശുവിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുള്ള വാക്ക് 'Tektōn' (ടെക്ടോൺ) എന്നാണ്. ഇതിനർത്ഥം മരപ്പണിക്കാരൻ, കല്ലാശാരി അല്ലെങ്കിൽ ഒരു നിർമ്മാണ തൊഴിലാളി എന്നാണ്. വളർത്തച്ഛനായ ഔസേപ്പിനെപ്പോലെ (Joseph) യേശുവും ഒരു കരകൗശലത്തൊഴിലാളിയായി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് കുടുംബം പുലർത്തിയിരിക്കണം. അക്കാലത്തെ യഹൂദ നിയമപ്രകാരം പിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ആൺമക്കളെ ഒരു തൊഴിൽ നിർബന്ധമായും പഠിപ്പിച്ചിരിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടാതെ, ഒരു സാധാരണ യഹൂദ യുവാവിനെപ്പോലെ യേശുവും പ്രാദേശിക സിനഗോഗുകളിൽ നിന്ന് യഹൂദ മതഗ്രന്ഥങ്ങളും (Torah) നിയമങ്ങളും പഠിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. മുപ്പതാം വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ പ്രകടിപ്പിച്ച അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യം ഈ വർഷങ്ങളിലെ പഠനത്തിന്റെ ഫലമായി കണക്കാക്കാം.

ചരിത്രപരമായ തെളിവുകളുടെ അഭാവം കാരണം, ഈ 18 വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലോകമെമ്പാടും നിരവധി ഊഹാപോഹങ്ങളും ബദൽ സിദ്ധാന്തങ്ങളും കെട്ടുകഥകളും നിലവിലുണ്ട്. എസ്സീനുകൾക്കൊപ്പമുള്ള വാസമാണ് മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തം. യഹൂദ മതത്തിലെ ഒരു ആത്മീയ സന്യാസ വിഭാഗമായിരുന്നു എസ്സീനുകൾ. ചാവുകടൽ ചുരുളുകൾ (Dead Sea Scrolls) കണ്ടെത്തിയതിന് ശേഷം, യേശു ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഖുംറാൻ (Qumran) പ്രദേശത്ത് എസ്സീനുകൾക്കൊപ്പം താമസിച്ച് ആത്മീയ പരിശീലനം നേടിയിരിക്കാം എന്ന് ചിലർ വാദിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ ചില പഠിപ്പിക്കലുകൾക്ക് ഇവരുടെ ആശയങ്ങളുമായി സാമ്യമുണ്ട് എങ്കിലും ഇതിനും വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല.

ഇതുകൂടാതെ ചില ബ്രിട്ടീഷ് ഐതിഹ്യങ്ങൾ പ്രകാരം, യേശു തന്റെ യൗവനകാലത്ത് ബന്ധുവായ അറിമത്യയിലെ ജോസഫിനൊപ്പം (Joseph of Arimathea) കച്ചവടത്തിനായി ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഗ്ലാസ്റ്റൺബറിയിലേക്ക് (Glastonbury) യാത്ര ചെയ്തുവെന്നും, അന്നത്തെ കാലത്ത് ടിൻ (Tin) കച്ചവടത്തിനായി വ്യാപാരികൾ അങ്ങോട്ട് യാത്ര ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, ചില ഗ്നോസ്റ്റിക് (Gnostic) പാരമ്പര്യങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് യേശു ഈ കാലയളവിൽ ഈജിപ്റ്റിലായിരുന്നുവെന്നും, അവിടെ നിന്നാണ് മാന്ത്രികവിദ്യകളും രോഗശാന്തിക്കുള്ള കഴിവുകളും രഹസ്യമായി പഠിച്ചത് എന്നുമാണ്. ഇന്ത്യയിലേക്കോ, ഈജിപ്തിലേക്കോ ബ്രിട്ടനിലേക്കോ ഉള്ള യാത്രകളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് ആകർഷകമായ കഥാമൂല്യമുണ്ടെങ്കിലും, അവയൊന്നും ചരിത്രപരമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല അതിനാൽ ഇപ്പോഴും കെട്ടുകഥകൾ ആയി തുടരുന്നു. 

ചുരുക്കത്തിൽ, ബൈബിളിൽ ഈ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് മൗനം പാലിക്കുന്നത് യേശുവിന്റെ ആ പ്രായത്തിലുള്ള ജീവിതം അസാധാരണമല്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ യഹൂദ യുവാവിന്റേതായിരുന്നു എന്നതുകൊണ്ടാണ്. 

അതിനാൽ, യേശു തന്റെ 30-ാമത്തെ വയസ്സിൽ പരസ്യജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ നസ്രത്തിൽ ഒരു സാധാരണ തൊഴിൽ ചെയ്ത് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് ഭൂരിഭാഗം ചരിത്രഗവേഷകരും വിശ്വസിക്കുന്നത്.

ആധുനിക കാലത്തെ ജീവചരിത്രങ്ങൾ പോലെയല്ല ബൈബിളിലെ സുവിശേഷങ്ങൾ (Gospels) എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടാണ് ബൈബിൾ ഈ 18 വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് തികഞ്ഞ മൗനം പാലിക്കുന്നത്. യേശുവിന്റെ ജനനം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരസ്യ ശുശ്രൂഷ, അത്ഭുതങ്ങൾ, പഠിപ്പിക്കലുകൾ, മരണം, ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് എന്നിവയിലൂടെ മാനവരാശിക്ക് ലഭിക്കുന്ന രക്ഷയെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു യേശുവിൻറെ ശിഷ്യന്മാരായ സുവിശേഷകരുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. 

യേശു ഒരു സാധാരണ നിർമ്മാണത്തൊഴിലാളിയായി ജോലി ചെയ്ത ആ 18 വർഷങ്ങളിൽ അത്ഭുതങ്ങളോ വലിയ പ്രഭാഷണങ്ങളോ നടത്തിയിരുന്നില്ല. അത് തികച്ചും സാധാരണമായ ഒരു കുടുംബജീവിതമായിരുന്നു. അതിനാൽ ആ കാലഘട്ടം സുവിശേഷങ്ങളുടെ പ്രധാന പ്രമേയത്തിന് ആവശ്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് രചയിതാക്കൾ ബോധപൂർവ്വം ഒഴിവാക്കിയതാണ്. ചുരുക്കത്തിൽ, ലഭ്യമായ എല്ലാ ചരിത്ര ഗവേഷണങ്ങളും കൃത്യമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത് യേശു തന്റെ യൗവനകാലം മുഴുവൻ ഗലീലിയിൽ തന്നെ ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളിയായി തന്റെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ചു എന്നാണ്. ഇന്ത്യയിലേക്കും ബ്രിട്ടനിലേക്കുമുള്ള യാത്രകളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ പിൽക്കാലത്ത് പലരും തങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാത്രം സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത കെട്ടുകഥകളാണ്.

മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ (6:3) യേശുവിനെ ഒരു 'ടെക്ടോൺ' (τέκτων) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിനെ സാധാരണയായി 'മരപ്പണിക്കാരൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'ആശാരി' എന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്യാറുള്ളതെങ്കിലും, ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ ഇതിന് കൂടുതൽ വിശാലമായ അർത്ഥമുണ്ട്. തടിയോ, കല്ലോ, ലോഹങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മാണം നടത്തുന്ന ഒരു കരകൗശല വിദഗ്ദ്ധൻ (Craftsman/Builder) എന്നാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇസ്രായേലിൽ തടിയെക്കാൾ കൂടുതൽ കല്ലുകൾ (Stone) ഉപയോഗിച്ചായിരുന്നു നിർമ്മാണങ്ങൾ നടന്നിരുന്നത്. അതിനാൽ യേശു ഒരു കല്ലാശാരി ആയിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു. 

അക്കാലത്തെ യഹൂദ സംസ്കാരമനുസരിച്ച്, പിതാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ തൊഴിൽ ആൺമക്കളെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടത് ഒരു സാമൂഹികവും മതപരവുമായ കടമയായിരുന്നു. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ (13:55) യേശുവിനെ "തച്ചന്റെ മകൻ" എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരു സാധാരണ യഹൂദ യുവാവിനെപ്പോലെ യേശുവും മതഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്റെ വളർത്തച്ഛനായ ജോസഫിൽ നിന്നും ഈ തൊഴിൽ പഠിക്കുകയും, കുടുംബത്തെ പോറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്തു എന്നത് ചരിത്രപരമായ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. 

യേശു ഇന്ത്യയിലോ ഈജിപ്തിലോ പോയി വിദേശ തത്ത്വചിന്തകളോ മാന്ത്രികവിദ്യയോ പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ അതിന്റെ സ്വാധീനം കാണാമായിരുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ ഉപമകളും പഠിപ്പിക്കലുകളും ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഗലീലിയിലെ സാധാരണക്കാരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതവുമായും, കൃഷിയുമായും, പ്രാദേശിക തൊഴിലുകളുമായും (വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നവൻ, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലെ പണിക്കാർ, വീട് പണിയുന്നവൻ തുടങ്ങിയവ) ബന്ധപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. ഇത് തെളിയിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ഒരു സാധാരണക്കാരനായി ആ നാട്ടിൽ തന്നെ ജീവിച്ചുവെന്നാണ്.അദ്ദേഹം ഗലീലിയിൽ ഒരു സാധാരണ നിർമ്മാണ തൊഴിലാളിയായി കഠിനാധ്വാനം ചെയ്ത് ജീവിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന നിഗമനം തന്നെയാണ് ചരിത്രപരമായും സാംസ്കാരികപരമായും ഏറ്റവും യുക്തിസഹമായിട്ടുള്ളത്.

     ഡോ.പൗസ് പൗലോസ് 

(അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ)