पिप्पली मरिचं चव्यं हरिद्रा चित्रको घनः ॥
विडङ्गं क्रमुको लोध्रः पाठा धात्र्येलवालुकम् ।
उशीरं चन्दनं कुष्ठं लवङ्गं तगरं तथा ॥
मांसी त्वगेलापत्रं च प्रियङ्गुर्नागकेसरम् ।
एषामर्धपलान् भागान् सूक्ष्मचूर्णीकृताञ्छुभान् ।
जलद्रोणद्वये क्षिप्त्वा दद्यात् गुडतुलात्रयम् ।
पलानि दश धातक्या द्राक्षा षष्टिपला भवेत् ॥
एतान्येकत्र संयोज्य मृद्भाण्डे च विनिक्षिपेत् ।
ज्ञात्वाऽऽगतरसं तस्य पाययेदग्न्यपेक्षया ॥
क्षयं गुल्मोदरं कार्थ्यं ग्रहणी पाण्डुतां तथा ।
अर्शांसि नाशयेत् शीघ्रं पिप्पल्याद्यासवस्त्वयम् ॥
( शार्ङ्गगधरसंहिता )
പിപ്പലീ മരിചം ചവ്യം
ഹരിദ്രാ ചിത്രകോ ഘനഃ
വിഡംഗം ക്രമുകോ ലോധ്രഃ
പാഠാധാത്ര്യേലവാലുകം
ഉശീരം ചന്ദനം കുഷ്ഠം
ലവംഗം തഗരം തഥാ
മാംസീ ത്വഗേലാപത്രം ച
പ്രിയംഗുർനാഗകേസരം
ഏഷാമർദ്ധപലാൻ ഭാഗാൻ സൂക്ഷ്മചൂർണ്ണീകൃതാൻ ശുഭാൻ
ജലദ്രോണദ്വയേ ക്ഷിപ്ത്വാ
ദദ്യാത് ഗുഡതുലാത്രയം
പലാനി ദശ ധാതക്യാ ദ്രാക്ഷാ
ഷഷ്ടിപലാ ഭവേൽ
ഏതാന്യേകത്ര സംയോജ്യ
മൃദ്ഭാണ്ഡേ ച വിനിക്ഷിപേൽ
ജ്ഞാത്വാऽഗതരസം തസ്യ പായയേദഗ്ന്യപേക്ഷയാ
ക്ഷയം ഗുല്മോദരം കാർശ്യം
ഗ്രഹണീ പാണ്ഡുതാം തഥാ
അർശാംസി നാശയേത് ശീഘ്രം പിപ്പല്യാദ്യാസവസ്ത്വയം.
